
Παραλία Texel, Ολλανδία
Strandpaviljoen Paal 9, Hoornderslag, Den Hoorn, Ολλανδία
Φόρτωση πρόβλεψης…
Η κάμερα web De Mortel Bird Feeder βλέπει σε ένα δασικό σημείο σίτισης σε ένα δάσος στο De Mortel, ένα μικρό χωριό στα ανατολικά της Βόρειας Βραβάντης στην Ολλανδία. Ένας μακρύς πεσμένος κορμός διατρέχει τη μέση του κάδρου, σκορπισμένος με σπόρους, με ένα τραπέζι από κούτσουρο δέντρου στα δεξιά, μια φωλιά στερεωμένη σε ένα πεύκο στα αριστερά και τροφοδότες κρέμονται από τα κλαδιά. Μεγάλες θηλές, μπλε θηλές, τσοπανάκια και μεγάλοι στικτοδρυοκολάπτες είναι τακτικά στο κούτσουρο, και οι κόκκινοι σκίουροι συχνά κάνουν επιδρομές ανάμεσά τους. Μετά το σκοτάδι, η σκηνή αλλάζει χέρια. Οι ηχογραφήσεις του χειριστή δείχνουν καστανόξανθες κουκουβάγιες να πέφτουν στο κούτσουρο για να κυνηγήσουν δασόποντους, ενώ αλεπούδες, ασβοί και κουνάβια περνούν από μέσα. Η διάταξη είναι σχεδιασμένη για την εποχή, έτσι το φθινόπωρο το κούτσουρο μεταφέρει κολοκύθες και κολοκύθες δίπλα στους σπόρους.
Η κάμερα ανήκει στο Hans Natuurkanaal, ένα ολλανδικό κανάλι για τη φύση στο YouTube, και η τρέχουσα ροή προβάλλεται από τον Σεπτέμβριο του 2022. Το κανάλι περιγράφει το σημείο μόνο ως ένα δάσος στο De Mortel και δεν δίνει διεύθυνση, επομένως η καρφίτσα στον χάρτη σηματοδοτεί το χωριό και όχι την ίδια την τροφοδότηση. Το De Mortel καταγράφηκε για πρώτη φορά το 1408 ως «in den mortel», ένα όνομα που σημαίνει ένα χαμηλό λασπωμένο μέρος. Αναπτύχθηκε ως μια αγροτική κοινότητα νότια του Gemert, χτισμένη γύρω από μια τριγωνική πλατεία όπου χτίστηκε η εκκλησία του Αγίου Αντωνίου Abt μεταξύ 1902 και 1904. Το χωριό καλύπτει 10.25 τετραγωνικά χιλιόμετρα (3.96 τετραγωνικά μίλια) και είχε 1,415 κατοίκους το 2021, έναντι 165 το 1840.
Τα δάση εδώ είναι νεότερα από ό,τι φαίνονται. Η δασική ζώνη που εκτείνεται από το De Mortel στο Beestenveld, το Stippelberg και το Nederheide αναπτύχθηκε από φυτείες που δημιουργήθηκαν μεταξύ 1880 και 1920, και ψηλοί κορμοί πεύκων και πυκνοί θάμνοι γεμίζουν το πίσω μέρος του πλαισίου. Το Peelrandbreuk, ένα γεωλογικό ρήγμα που διασχίζει αυτή τη γωνιά της Βραβάντης, φαίνεται ως ένα σκαλοπάτι στη γη στο Hogen Aarle στο De Mortel. Το χωριό έχει και ένα δεύτερο ορόσημο άγριας ζωής: ο πύργος μέσων ενημέρωσης ύψους 127.7 μέτρων (419 ποδιών), που χτίστηκε το 1989 και το 1990, φιλοξενεί μια οικογένεια πετριτών από το 2004.
Ο χειριστής απαριθμεί περισσότερα από 20 συχνά πουλιά που επισκέπτονται το νησί, από κοκκινολαίμηδες, κουνάβια και τσίχλες μέχρι κίσσες, καρακάξες, περιστέρια και κακκινολαίμηδες, και λέει ότι πάνω από 60 είδη επισκέπτονται το καλοκαίρι. Τα σπουργίτια κυνηγούν τα μικρά πουλιά την ημέρα. Το ρυάκι μεταδίδει ζωντανό ήχο του δάσους και το κανάλι το διαχειρίζεται μέσω του BirdNET-Pi, ενός συστήματος μηχανικής μάθησης που αναγνωρίζει αυτόματα τις κραυγές των πουλιών και τροφοδοτεί καθημερινά με τα 10 κορυφαία τραγούδια που ακούει.
Το Ντε Μόρτελ έχει ήπιο, υγρό κλίμα, και το μακροπρόθεσμο ρεκόρ για το Αϊντχόφεν, 19 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά, δίνει την εικόνα για την περίοδο 1991 έως 2020. Ο Ιανουάριος έχει μέση μέγιστη θερμοκρασία 6.1°C και ελάχιστη 0.4°C, επομένως τα παγωμένα πρωινά είναι φυσιολογικό μέρος του χειμώνα και το χιόνι κατακάθεται σε ορισμένα χρόνια. Ο Απρίλιος θερμαίνεται στους 15.5°C την ημέρα με τη νύχτα κοντά στους 43°C, και ο Ιούλιος φτάνει τους 24.0°C με ελάχιστη θερμοκρασία 12.9°C. Η βροχή κατανέμεται καθ' όλη τη διάρκεια του έτους, περίπου 750 mm συνολικά.
Ο Οκτώβριος εξακολουθεί να έχει μέση θερμοκρασία 15.2°C (59°F) την ημέρα και 6.8°C (44°F) τη νύχτα, και το δασικό έδαφος γεμίζει με πεσμένα φύλλα και κουκουνάρια. Ο χειριστής συνοψίζει το έτος ως φθινοπωρινά φύλλα, χειμερινό χιόνι, ανοιξιάτικη φωλιά και καλοκαιρινή τροφή. Η άνοιξη είναι η εποχή φωλιάσματος στα γύρω δέντρα, ενώ οι καλοκαιρινοί μετανάστες, όπως ο μυγοχάφτης και ο μαυρόσκουφος, ενώνονται με τους κατοίκους. Οι μυγοχάφτες περνούν τον χειμώνα στη Δυτική Αφρική, και τα πετροχελίδονα που τρέχουν πάνω από τα χωριά της Βραβάντης το καλοκαίρι προέρχονται από ακόμη πιο μακριά, τη λεκάνη του Κονγκό, σε μια διαδρομή που χαράχτηκε στο... χάρτης μετανάστευσης πουλιώνΤο De Mortel λειτουργεί με ώρα Κεντρικής Ευρώπης, έξι ώρες μπροστά από τη Νέα Υόρκη και μία ώρα μπροστά από το Λονδίνο για το μεγαλύτερο μέρος του έτους, κάτι που έχει σημασία αν θέλετε να προλάβετε την πρωινή βιασύνη στο τρένο.
Το καταφύγιο Stippelberg κοντά στο γειτονικό χωριό De Rips πήρε το όνομά του από τις «κουκκίδες» στο τοπίο του, μικρούς παρασυρόμενους αμμόλοφους που σχηματίζονταν όταν η περιοχή ήταν ακόμα ανοιχτή και η άμμος μπορούσε να φυσάει ελεύθερα. Στους ψηλότερους αμμόλοφους βρίσκεται το d'n Blikken Emmer, ένας κουβάς σε έναν στύλο που κάποτε χτυπούσαν οι δασοκόμοι για να σηματοδοτήσουν τα κενά τους και να σημάνουν συναγερμό σε περίπτωση πυρκαγιάς. Το Landgoed Nederheide καλύπτει 463 εκτάρια (1,144 στρέμματα), κυρίως σκωτσέζικου πεύκου, βόρεια της γραμμής μεταξύ του Deurne και των λιμνών αναψυχής Bakelse Plassen. Το Grotelsche Bossen en Heide προσθέτει 115 εκτάρια (284 στρέμματα) ερείκης, λιβαδιών και δάσους κατά μήκος του ρέματος Esperloop, και το Natuurcentrum De Specht στο Handel διαθέτει έναν κήπο με βότανα, ένα λιβάδι με πεταλούδες και μια λίμνη με βατράχους.
Το Γκέμερτ, ακριβώς βόρεια, φιλοξενεί το μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας. Οι εργασίες στο κάστρο Γκέμερτ ξεκίνησαν το 1391 και το Τευτονικό Τάγμα το χρησιμοποίησε μέχρι το 1794, έχοντας κρατήσει το Γκέμερτ ως έδαφος ανεξάρτητο από την Ολλανδία από τον 13ο αιώνα. Το κάστρο διαθέτει ένα πάρκο αγγλικού στιλ και ένα μνημείο απελευθέρωσης του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ενώ οι περιηγήσεις στο φρούριο, την αυλή και τους κήπους πραγματοποιούνται με περιορισμένες θέσεις κατά τη διάρκεια της ανακαίνισης. Το μουσείο Boerenbondsmuseum παρουσιάζει αντικείμενα και ολόκληρα κτίρια από τις αγροτικές οικογένειες γύρω από το Γκέμερτ γύρω στο 1900. Πίσω στο De Mortel, ένα χάλκινο έργο του Toon Grassens του 1981 δείχνει τον αγρότη Grardje και τον αγριογούρουνο του.
Περισσότερες ταΐστρες, κουκουβάγιες και ολλανδικές απόψεις από τον ιστότοπο:
Σε ένα δασικό σημείο τροφοδότησης στο De Mortel, ένα χωριό στον δήμο Gemert-Bakel στη Βόρεια Βραβάντη της Ολλανδίας. Βρίσκεται περίπου 19 χιλιόμετρα (12 μίλια) βορειοανατολικά του Αϊντχόφεν. Ο φορέας εκμετάλλευσης δεν δημοσιεύει την ακριβή τοποθεσία.
Ένας πεσμένος κορμός στρωμένος με σπόρους, ένα τραπέζι από κορμούς δέντρου, μια φωλιά και κρεμαστές ταΐστρες σε πευκοδάσος. Ωδικά πουλιά, δρυοκολάπτες και κόκκινοι σκίουροι τρέφονται την ημέρα, ενώ κουκουβάγιες, αλεπούδες, ασβοί και κουνάβια μπορούν να εμφανιστούν τη νύχτα.
Στους τακτικούς θαμώνες περιλαμβάνονται μεγάλες και μπλε βυζιά, τσοπανάκους, μεγάλες στικτοδρυοκολάπτες, σπίνοι, κίσσες και δεντροβάλτες, ενώ εδώ κυνηγούν και ξεφτέρια και καστανόξανθες κουκουβάγιες.
Ναι, κάποιες νύχτες. Οι καστανόξανθες κουκουβάγιες κυνηγούν ποντίκια στο σημείο που τρέφονται και το κανάλι έχει δημοσιεύσει αρκετά βίντεο με χτυπήματα στο κούτσουρο. Ο χειριστής προειδοποιεί ότι η ροή δεν είναι λογοκριμένη, επομένως μπορεί να συμβεί θανάτωση στην οθόνη.
Ήπιος και υγρός καιρός. Οι μέσοι όροι θερμοκρασίας στο Αϊντχόφεν από το 1991 έως το 2020 κυμαίνονται από 6.1°C τον Ιανουάριο έως 24.0°C τον Ιούλιο, με περίπου 750 mm βροχής ετησίως.
Περπατήστε στους παρασυρόμενους αμμόλοφους του Stippelberg ή στο πευκοδάσος του Landgoed Nederheide και, στη συνέχεια, επισκεφθείτε το κάστρο Gemert και το Boerenbondsmuseum.
Ναι. Το κανάλι μεταδίδει επίσης κάμερες με κουκουβάγιες στο De Mortel, μία μέσα σε φωλιά και μία έξω από αυτήν, και μια κάμερα με κουκουβάγιες στο De Rips.
Πηγή: Χανς Νατουρκανάαλ
Οι καλύτερες νέες ζωντανές κάμερες web και οι λειτουργίες του ιστότοπου, μία φορά την εβδομάδα.
Με την εγγραφή σας συμφωνείτε να λαμβάνετε το εβδομαδιαίο email μας. Μπορείτε να καταργήσετε την εγγραφή σας ανά πάσα στιγμή.