
Port Pugwash, Pugwash, Kanada
Pugwash, hrabstwo Cumberland, Nowa Szkocja, Kanada

Godziny transmisji: Nowe zdjęcie pojawia się mniej więcej co 5 minut. W środku zimy słońce jest nad horyzontem tylko przez około cztery i pół godziny dziennie, więc przez większość czasu obraz jest ciemny.
Ładowanie prognozy…
Samoloty na ziemi i w powietrzu w promieniu około 22 km (14 mil) od lotniska, aktualizowane co 10 sekund. Kliknij samolot lub lot na liście, aby wyświetlić szczegóły. Wysokości podano nad poziomem morza. Pozycje pochodzą z odbiorników ADS-B prowadzonych przez wolontariuszy, więc na niektórych lotniskach widać na ziemi niewiele samolotów albo wcale.
Kamera Snare Hydro patrzy przez piaszczystą płytę postojową na Snare River Airport – niewielkie lądowisko obok elektrowni Snare Falls, około 140 kilometrów (87 mil) na północny zachód od Yellowknife w kanadyjskich Terytoriach Północno-Zachodnich. Przed kontenerami i pomarańczowym rękawem wiatrowym stoją białe pikapy i ładowarka kołowa, a prawą krawędź kadru wypełnia jasnozielony budynek. Za pasem ciągnie się długa linia świerków i bezlistnych brzóz, aż po niskie wzgórza na horyzoncie. Druga kamera, w zakładce Wzgórze, patrzy ponad szopami i podnośnikiem wysięgnikowym na kępę białopniowych brzóz pod skalistym grzbietem. Obie pokazują zdjęcia ze stacji pogodowej położonej na wysokości 213 metrów (699 stóp), więc śnieg, światło i pojazdy na zewnątrz zmieniają się z kadru na kadr.
Snare Hydro to nazwa czterech elektrowni wodnych na rzece Snare, budowanych etapami, by zasilać Yellowknife. Pierwszą, przy Snare Rapids, oddano do użytku w 1948 roku; miała moc 8 megawatów i zasilała kopalnie złota Giant i Consolidated oraz młode miasto. Zaprojektowała ją firma Montreal Engineering Company, a zbudowała Northern Construction Company. Materiały dowożono samolotami ogromnym kosztem albo zimą ciągnęły je kolumny buldożerów z wielkimi saniami. Zamarznięty materiał rdzenia ziemnej zapory zawierał tyle nadmiarowej wilgoci, że jego odwadnianie trwało bardzo długo. Następnie powstały Snare Falls w 1961 roku, Snare Forks w 1975 roku i Snare Cascades w 1996 roku. 8 czerwca 2007 roku odsłonięto tablicę Canadian Society for Civil Engineering, upamiętniającą ten system jako miejsce historyczne.
Elektrowniami zarządza dziś Northwest Territories Power Corporation. Według jej danych Snare Rapids ma generator o mocy 8.5 MW oraz jednostkę 500 kW, Snare Falls generator 7.5 MW, Snare Forks dwa generatory po 4.5 MW, a Snare Cascades, dzierżawiona od Dogrib Power Corporation, generator 4.3 MW. Łącznie daje to około 27.3 MW, przesyłanych do Yellowknife, Behchoko i Dettah liniami przesyłowymi o długości około 150 kilometrów (93 mil). Od kamery elektrownię Snare Falls dzieli około 600 metrów (2,000 stóp), Snare Cascades leży około 3 kilometrów (1.9 mili) w dół rzeki, a Snare Rapids około 12 kilometrów (7.5 mili) w górę rzeki.
Pas widoczny w głównym ujęciu to Snare River Airport – jedna piaszczysta droga startowa o oznaczeniu 11/29 i długości około 914 metrów (3,000 stóp), zarządzana przez tę spółkę energetyczną. Stacja pogodowa, na której zamontowano obie kamery, należy do sieci LW-APP prowadzonej przez CasCom, firmę technologiczną i telekomunikacyjną z siedzibą w Yellowknife. Poniżej elektrowni woda z rzeki Snare płynie dalej do Wielkiego Jeziora Niewolniczego przez jezioro Marian i kanał Frank Channel.
Zimy są tu długie i surowe. Według danych modelowych dla tego miejsca styczniowe maksima wynoszą około -22 C (-7 F), a minima około -28 C (-19 F), czyli blisko styczniowych średnich dla Yellowknife: -21.6 C (-7 F) i -29.4 C (-21 F). Płyta postojowa i pas są zwykle białe od późnej jesieni do wiosny. Większym ograniczeniem dla tej kamery jest jednak światło dzienne: w okolicach przesilenia grudniowego słońce świeci tylko przez około cztery i pół godziny i w południe wznosi się zaledwie 3 stopnie nad horyzont, więc przez większą część dnia obraz pozostaje przyciemniony. W marcu dni są dłuższe, ale maksima wciąż wynoszą około -13 C (8 F), a w kwietniu dochodzą jedynie do około -3 C (27 F).
Odwilż przychodzi szybko. W maju maksima skaczą do około 11 C (53 F), a w lipcu średnia wynosi tu około 22 C (72 F) w dzień i 13 C (56 F) w nocy; w okolicach przesilenia czerwcowego słońce jest nad horyzontem przez mniej więcej 20 i pół godziny. Najbardziej deszczowe są lipiec i sierpień, zwłaszcza sierpień – według danych modelowych spada wtedy około 55 milimetrów (2.2 cala). We wrześniu maksima spadają do około 12 C (53 F), a w połowie października, gdy brzozy na obu kamerach są już bezlistne, maksima wynoszą około 1 C (35 F), a minima około -3 C (27 F).
Snare Hydro to czynny obiekt energetyczny, a nie atrakcja turystyczna, więc wyprawę w tę część regionu North Slave zaczyna się w jednej z miejscowości zasilanych przez tutejsze elektrownie. Najbliżej leży Behchoko, około 72 kilometrów (45 mil) na południe, gdzie kanał Frank Channel niesie wodę z rzeki Snare dalej w stronę Wielkiego Jeziora Niewolniczego. Dettah, trzecia miejscowość podłączona do sieci Snare, leży około 6 kilometrów (4 mil) na południowy wschód od Yellowknife.
Większość odwiedzających zatrzymuje się w Yellowknife, około 140 kilometrów (87 mil) na południowy wschód. Dobrym pierwszym przystankiem jest Prince of Wales Northern Heritage Centre, muzeum przy 48th Street w centrum, a dzielnica Old Town leży około 1.6 kilometra (1 mili) na północny wschód od niego. Ingraham Trail (droga nr 4) to całoroczna droga biegnąca z miasta na wschód; przy niej, około 36 kilometrów (22 mil) na wschód od Yellowknife, leży wodospad Cameron Falls. Wielu turystów przyjeżdża do Yellowknife dla północnego klimatu i tradycyjnego stylu życia, a także po to, by zobaczyć zorzę polarną.
Jeśli chcesz zobaczyć więcej Północy i jej małych lądowisk, zajrzyj na te kamery.
Snare Hydro leży nad rzeką Snare w regionie North Slave w Terytoriach Północno-Zachodnich w Kanadzie, około 140 kilometrów (87 mil) na północny zachód od Yellowknife. Stacja pogodowa z kamerami stoi na wysokości 213 metrów (699 stóp), obok elektrowni Snare Falls i lotniska Snare River Airport.
Główna kamera, w zakładce Lądowisko, pokazuje piaszczystą płytę postojową i pas startowy Snare River Airport, zaparkowane ciężarówki, kontenery, rękaw wiatrowy i linię lasu borealnego. Zakładka Wzgórze pokazuje szopy i sprzęt roboczy, a za nimi brzozy, świerki i skalisty grzbiet.
Zwykle dlatego, że przy kamerze jest noc. Na 63. stopniu szerokości geograficznej północnej zimowe dni są bardzo krótkie – w okolicach przesilenia grudniowego światło dzienne trwa około czterech i pół godziny – więc od późnej jesieni do środka zimy obraz przez większą część doby jest ciemny. Każde zdjęcie ma w lewym górnym rogu czas wykonania według czasu górskiego (Mountain Time).
Przez większą część roku zimna i dość sucha. Średnie maksima wynoszą około -22 C (-7 F) w styczniu i około 22 C (72 F) w lipcu, a najwięcej deszczu spada w lipcu i sierpniu.
Northwest Territories Power Corporation, spółka zależna NT Hydro, która w całości należy do rządu Terytoriów Północno-Zachodnich. Elektrownia Snare Cascades jest dzierżawiona od Dogrib Power Corporation.
Jako pierwsza powstała Snare Rapids, oddana do użytku w 1948 roku, by zasilać kopalnie złota w Yellowknife. Snare Falls dobudowano w 1961 roku, Snare Forks w 1975 roku, a Snare Cascades w 1996 roku.
Ma około 914 metrów (3,000 stóp). To jedna piaszczysta droga startowa o oznaczeniu 11/29, zarządzana przez Northwest Territories Power Corporation.
Najlepsze nowe transmisje na żywo z kamer internetowych i funkcje witryny, raz w tygodniu.
Subskrybując, wyrażasz zgodę na otrzymywanie naszego cotygodniowego e-maila. Możesz zrezygnować z subskrypcji w dowolnym momencie.