Zorza polarna dziś wieczorem

Zależy to od trzech czynników: aktywności pola geomagnetycznego, odległości od strefy zorzy polarnej oraz tego, czy niebo jest ciemne i czyste. Werdykt na górze tej strony łączy aktualny indeks Kp NOAA i jego prognozę na najbliższe 24 godziny z przybliżoną szerokością geograficzną, jaką zorza osiąga na tym poziomie. Jeśli Twój obszar jest oznaczony jako sprzyjający, oddal się od świateł miasta i spójrz w stronę horyzontu na biegunach (na północ na półkuli północnej, na południe na półkuli południowej) od późnego wieczora do wczesnych godzin porannych.

Kp to planetarny wskaźnik aktywności geomagnetycznej NOAA, w skali od 0 do 9 w blokach trzygodzinnych. Jest publikowany w tercjach, więc 3.67 oznacza „4 minus”. Im wyższa liczba, tym jaśniejsza zorza i tym dalej rozprzestrzenia się od biegunów: zgodnie z regułą NOAA, krawędź owalu zorzowego przesuwa się o około 2 stopnie szerokości geomagnetycznej w kierunku równika z każdym krokiem. Kp 5 i powyżej to burza geomagnetyczna w skali G NOAA, od G1 (mała) przy Kp 5 do G5 (ekstremalna) przy Kp 9.

W przybliżeniu: prawie każdy Kp na Alasce, w północnej Kanadzie, na Grenlandii, Islandii i północnej Skandynawii; około Kp 3 na Wyspach Owczych; około Kp 4 w południowej Kanadzie, na Szetlandach i południowej Finlandii; około Kp 5 w północnych stanach USA i południowej Skandynawii; około Kp 6 na Wielkich Jeziorach, północno-zachodnim Pacyfiku, w Szkocji, Danii, na południu Nowej Zelandii i Tasmanii; około Kp 7 w Nowej Anglii, Irlandii, północnej Anglii, północnych Niemczech i pozostałej części Nowej Zelandii; około Kp 8 w centralnej części USA, na środkowym Atlantyku, w Holandii, południowej Anglii i Wiktorii; i około Kp 9 w środkowej Europie. Bliżej równika może wystąpić rzadka, ekstremalna burza. Są to średnie prognozy NOAA, a prawdziwa noc może być od nich gorsza lub niższa.

Według NOAA najlepsza zorza pojawia się zwykle w ciągu godziny lub dwóch od lokalnej północy, mniej więcej od 10 wieczorem do 2 w nocy, a wraz ze wzrostem aktywności to okno poszerza się w stronę wieczoru i poranka. Musi też być naprawdę ciemno: ta strona uznaje, że w danym miejscu jest ciemno, gdy słońce znajduje się ponad 12 stopni pod horyzontem. Blisko biegunów latem to nigdy nie następuje, dlatego sezon zorzy w miejscach takich jak Alaska, Islandia i północna Norwegia trwa mniej więcej od końca sierpnia do połowy kwietnia.

Zorza polarna świeci na wysokości około 100 km (60 mil) i więcej nad ziemią, daleko poza zasięgiem pogody, więc każda chmura między tobą a nią całkowicie ją zasłania: czyste niebo jest równie ważne, jak wysokie Kp. Jasny księżyc, niczym światła miasta, nie zmienia samej zorzy, lecz rozmywa jej słabsze części, dlatego ciemne noce wokół nowiu, z dala od miast, są najbardziej widoczne. Silny blask zorzy jest nadal łatwy do zobaczenia w pełni księżyca.

Pod owalem zorzowym, który każdej nocy pojawia się mniej więcej nad tym samym pasem: północna Norwegia, Szwecja i Finlandia (Tromsø, Abisko, Rovaniemi), Islandia, Alaska (Fairbanks), północna Kanada (Yellowknife, Whitehorse) i Grenlandia. Tam nawet spokojna noc z Kp 2 lub 3 często daje popis. Wybierz miejsce z czystym, ciemnym widokiem na biegun (szczyt wzgórza lub brzeg jeziora sprawdzą się dobrze). Na półkuli południowej zorzę polarną można najczęściej zobaczyć z Tasmanii, południowej części Wyspy Południowej Nowej Zelandii i Antarktydy.

Tak, w odpowiednią noc. Kamera potrzebuje ciemnego nieba, widoku w kierunku bieguna i czujnika, który radzi sobie ze słabym światłem. Wiele kamer internetowych jest dostrojonych do pracy w ciągu dnia, więc słaba zorza polarna może być widoczna jedynie z zielonkawym odcieniem, podczas gdy silna jest ewidentna. Prawdopodobieństwo wystąpienia zorzy polarnej nad danym miejscem na karcie każdej kamery internetowej to szacunki NOAA OVATION, a ciemny znacznik oznacza, że słońce znajduje się tam ponad 12 stopni poniżej horyzontu. Kamery na półkuli południowej mogą uchwycić zorzę polarną.

Mapa OVATION to krótkoterminowa prognoza oparta na pomiarach wiatru słonecznego przez sondę kosmiczną około 1.5 miliona kilometrów (930,000 30 mil) w górę rzeki od Ziemi, dlatego jest najlepsza na najbliższe 90 do 3 minut. Trzydniowa prognoza Kp jest mniej pewna, ponieważ czas przybycia i siła erupcji słonecznej mogą być opóźnione o wiele godzin. Prognozy NOAA dotyczące współczynnika Kp i szerokości geograficznej również są uśrednione: należy je traktować jako regułę, a następnie sprawdzić niebo.