Kuş Göç Haritası

Bu uygulama, dünyanın en büyük 33 göçmen kuşunun yıl boyunca nerede olduğunu dünya haritası üzerinde animasyonlu olarak gösteriyor. Her türün, üreme alanlarından kışlama alanlarına ve geri dönüşe kadar gerçek rotası, kuşların kullandığı mola noktaları ve seyahat tarihlerini gösteren bir takvim bulunuyor. Haritadaki kuş sürüleri bu tarihlerde yola çıkıyor, uçuyor ve varıyor; böylece herhangi bir günde hangi kuşların hareket halinde olduğunu, hangi yöne gittiklerini ve yaklaşık olarak nerede olduklarını görebilirsiniz. Bir türü açtığınızda, fotoğrafını, sayısal yolculuğunu, rotanın hikayesini ve rota boyunca canlı web kameralarını görebilirsiniz.

Saat canlı olarak çalışıyor: Harita bugünün tarihinde açılıyor, gündüz ve gece çizgileri gerçekte oldukları yerde ve kuş sürüleri de türün yılın bu zamanında tipik olarak bulunduğu yerde gösteriliyor. Kuşların kendileri gerçek zamanlı olarak GPS ile takip edilmiyor; bir türün tamamının haritası da böyle olamaz, çünkü bir tür milyonlarca bireyden oluşur. Gördüğünüz şey, izleme çalışmaları ve on yıllarca süren halkalama ve sayım çalışmalarıyla belgelenmiş, bugüne uygulanmış bir modeldir. "Bugün" düğmesi sizi her zaman bugüne geri getirir.

Kuzey Amerika ve Britanya'da iki mevsim vardır. İlkbahar göçü Şubat sonundan Haziran başına kadar sürer ve ötücü kuşların kuzeye akın ettiği Nisan sonu ve Mayıs aylarında zirveye ulaşır. Sonbahar göçü daha uzun ve daha yaygındır: kıyı kuşları Temmuz ayında güneye doğru yola çıkar, şahinler ve kırlangıçlar Eylül ayında gider ve kazlar, kuğular ve turnalar Kasım ayında hala gelmeye devam eder. Güney yarımküre bunun tam tersidir: Yeni Zelanda'nın yelkovan kuşları ve çamurkuşları Mart ve Nisan aylarında kuzeye gider ve Eylül ve Ekim aylarında evlerine döner. Tüm yılı bir dakikada izlemek için zaman çizelgesinde oynat düğmesine basın.

Kutup sumrusu. Kuzey Kutbu'nda ürer ve yılın diğer yarısını Antarktika'nın sınırında geçirir; bu yaklaşık 70,000 km'lik (43,500 mil) bir gidiş-dönüş yolculuğudur ve 30 yıllık ömrü boyunca Ay'a üç gidiş-dönüş yolculuğuna eşdeğer bir mesafe kat eder. Tek bir kesintisiz uçuş rekoru, Alaska'dan Yeni Zelanda'ya 11,000 ila 13,000 km (6,800 ila 8,100 mil) mesafeyi sekiz ila on bir günde iniş yapmadan uçan çubuk kuyruklu çamur kuşuna aittir. Kara yelkovan kuşunun Pasifik çevresindeki 64,000 km'lik (39,800 mil) sekiz şeklindeki uçuşu, elektronik etiketle kaydedilen en uzun göçtür.

Yiyecek. Uzak kuzeyde yazın bol miktarda böcek, bitki ve gün ışığı bulunur; bu da yavruları hızla ve az sayıda yırtıcı hayvanla büyütmeye yeter, ancak kışın yiyecek hiçbir şey yoktur. Bu nedenle kuşlar göç eder: yazın yiyeceğin olduğu kuzeye üremek için, kışın hayatta kalmak için yeterince sıcak olan güneye. Her türün rotası ve zamanlaması buna göre ayarlanmıştır: sinek kuşları çiçekleri takip eder, kazlar erimeyi takip eder, şahinler termal akımları bekler ve kıyı kuşları duraklarını at nalı yengeçlerinin ve çamur karideslerinin yumurtadan çıkışına göre ayarlar.

Kuşlar, gündüz güneşi, gece yıldızları takip eder, Dünya'nın manyetik alanını algılar ve yer işaretlerini, kıyı şeritlerini ve hatta kokuları hatırlarlar. Bazıları rotayı ebeveynlerinden öğrenir: kazlar, kuğular ve turnalar ailece seyahat eder. Diğerleri ise doğuştan rotayı bilir: genç bir guguk kuşu ebeveynleriyle hiç tanışmamıştır ve yine de ilk denemesinde Kongo yağmur ormanlarını bulur; Manx yelkovan kuşu yavruları ise Güney Amerika'ya gitmek için Galler'den yalnız başına ayrılır. Bir rotayı bir kez uçan kuşlar, her yıl aynı ağaca, aynı çimenliğe veya aynı sahil şeridine geri dönerler.

Çoğu küçük kuş böyle yapar: öter kuşlar, ardıç kuşları, serçeler ve kıyı kuşları alacakaranlıktan bir saat sonra havalanır ve gece boyunca uçarlar; bu saatlerde hava daha sakin ve serin olur ve etrafta daha az şahin bulunur. İlkbahar veya sonbaharda iyi bir gecede Kuzey Amerika üzerinde yüz milyonlarca kuş havada olur, bu yüzden karanlıkta başımızın üzerinde çok sayıda kuşun ötüşü duyulur. Şahinler, leylekler ve turnalar gibi süzülen kuşlar ise tam tersini yapar: sadece gündüz yükselen termal akımlara ihtiyaç duyarlar, bu nedenle gündüz seyahat ederler ve alacakaranlıkta dururlar. Haritadaki gece katmanı, şu anda nerede karanlık olduğunu gösterir.

Göçün çoğu, rüzgarların yardımcı olduğu birkaç yüz ila 2,000 metre (6,600 ft) yükseklik arasında gerçekleşir, ancak kayıtlar dikkat çekicidir. Çubuk başlı kazların Himalayaları geçerken 7,000 metrenin (23,000 ft) üzerinde izlendiği ve bir pilot tarafından 8,000 metrede (26,200 ft) bir kuğu sürüsünün görüldüğü bildirilmiştir. Seyir hızları tipik olarak 40 ila 70 km/saat (25 ila 43 mil/saat) arasındadır; büyük çulluk, rüzgarın yardımı olmadan 97 km (60 mil) boyunca ortalama 6,800 km/saat (4,200 mil/saat) hızla kesintisiz uçmuştur. Arkadan esen rüzgarla kazlar, bir günde ve bir gecede 1,000 km'den (620 mil) fazla yol kat eder.

Her türün, yolculuğunun her iki aşaması için de bir kalkış aralığı ve uçuş süresi, ayrıca dinlendiği durak noktaları vardır. Harita, sürüdeki her kuşa bu aralıklar içindeki kendi kalkış tarihini ve hızını verir, böylece sürü tıpkı gerçek bir popülasyon gibi rota boyunca uzanır. Bir tür, tipik bir kuş (yani kalkış aralığının ortasında ayrılan bir kuş) bugün iki konaklama yeri arasında olduğunda hareket halinde sayılır. "Ayrılmak üzere" demek, kuşun üç hafta içinde ayrılacağı anlamına gelir. Bu aralıklar, açıklanan popülasyon için tipiktir; erken bir bahar veya geç bir soğuk hava dalgası, gerçek bir göçü bir veya iki hafta geciktirebilir.

Evet. Haritada herhangi bir türü açtığınızda, panelde rotası üzerindeki ve üreme ve kışlama alanlarındaki canlı web kameraları listelenir; önce kuş kameraları. İskoçya, Oregon ve New Jersey'deki balık kartalı yuvaları Mart sonu ve Nisan başında dolar ve Ağustos ayında tekrar boşalır; Almanya ve Letonya'daki leylek yuvaları da aynı ritmi izler; kartal ve şahin kameraları Şubat ayından itibaren aktiftir; Alberta ve And Dağları'ndaki yemlik kameraları ise oradan geçen her şeyi gösterir. Haritadaki işaretler aynı kameraları temsil eder: önizleme ve canlı izleme bağlantısı için birine tıklayın.

Göç yolu, göçmen kuşların kıyı şeritleri, dağ sıraları ve kuşların dinlenip beslenebileceği yerler tarafından şekillendirilen, geçiş yaptığı geniş koridorlardan biridir. Koruma uzmanları sekiz veya dokuz ana göç yolunu tanımlar: Amerika kıtası boyunca dört, Avrupa veya batı Asya ile Afrika arasında üç, Orta Asya üzerinden Hindistan'a bir ve Sibirya'dan Doğu Asya üzerinden Avustralya ve Yeni Zelanda'ya bir. Göç Yolları katmanını açarak bunları rotaların altında şeritler olarak görebilirsiniz; bu haritadaki türlerin çoğu bunlardan birini takip eder.

Evet, ve ücretsiz. Haritada "Yerleştir"e basın, bir boyut ve ne gösterileceğini seçin (tüm dünya veya bir bölge, tüm türler, yırtıcı kuşlar gibi bir grup veya balık kartalı gibi tek bir kuş) ve kodu sayfanıza, blog yazınıza veya sınıf sitenize kopyalayın. Animasyonlu harita daha sonra orada, her zaman geçerli tarihte çalışır ve bizimkilerle güncellenir. Kod, haritanın altında bu sayfaya geri bağlantı veren kısa bir kaynak belirtme satırı içerir; lütfen onu yerinde bırakın.