Οι 7 πιο εντυπωσιακές φωτογραφίες «τότε και τώρα»

Αναρωτηθήκατε ποτέ πώς ήταν διάφορα μέρη πριν από τη σύγχρονη τεχνολογία; Δείτε αυτές τις εκπληκτικές φωτογραφίες «τότε και τώρα» για να διαπιστώσετε πόσο έχουν αλλάξει!

Κάστρο Μιράντα

Το Château Miranda, γνωστό και ως Château de Noisy, είναι ένα νεογοτθικό κάστρο του 19ου αιώνα. Βρίσκεται στο Celles, δήμο της επαρχίας Ναμύρ, στην Περιφέρεια της Βαλλονίας, στο Βέλγιο. Το κάστρο χρονολογείται από το 1866 και το έχτισε ο Άγγλος αρχιτέκτονας Έντουαρντ Μίλνερ. Αρχικά προοριζόταν για θερινή κατοικία μιας πλούσιας οικογένειας. Είναι χτισμένο από κόκκινα τούβλα και έχει πολλές καμινάδες, πυργίσκους και πύργους. Κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, το κάστρο χρησιμοποιήθηκε ως ορφανοτροφείο και ξενώνας νεότητας.

Αργότερα, το κάστρο αγοράστηκε από έναν Γάλλο επιχειρηματία και χρησιμοποιήθηκε ως παιδική κατασκήνωση. Τη δεκαετία του 1960 το κάστρο χρησιμοποιήθηκε ως σκηνικό για κινηματογραφικά γυρίσματα για περισσότερα από 30 χρόνια, ώσπου εγκαταλείφθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Σήμερα το κάστρο παραμένει εγκαταλελειμμένο και θεωρείται ερειπωμένο κτίριο. Έχει γίνει δημοφιλής προορισμός για εξερευνητές εγκαταλελειμμένων κτιρίων, φωτογράφους και τουρίστες. Λόγω της μεγάλης ποσότητας αμιάντου και άλλων επικίνδυνων υλικών, η επίσκεψη στο κάστρο δεν είναι ασφαλής.

Πηγή

Τότε: 1888

Τώρα: 2016

Παλιά Πόλη της Βαρσοβίας

Η Παλιά Πόλη της Βαρσοβίας είναι το παλαιότερο τμήμα της πρωτεύουσας της Πολωνίας και χρονολογείται από τον 13ο αιώνα. Αρχικά την περιέβαλλαν τείχη και τάφρος. Ήταν η καρδιά της πολιτικής και εμπορικής ζωής της πόλης. Η Παλιά Πόλη υπέστη σοβαρές ζημιές στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και ξαναχτίστηκε σχεδόν εξ ολοκλήρου τα μεταπολεμικά χρόνια.

Η ανοικοδόμηση ήταν τόσο επιτυχημένη, ώστε η Παλιά Πόλη ανακηρύχθηκε Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO το 1980. Συνδυάζει διάφορους αρχιτεκτονικούς ρυθμούς, όπως τον γοτθικό, τον αναγεννησιακό και το μπαρόκ, και έχει πολλά αξιοθέατα, όπως το Βασιλικό Κάστρο, τον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Ιωάννη και την Πλατεία της Αγοράς της Παλιάς Πόλης.

Πηγή

Τότε: 1945

Τώρα: 2014

Σταθμός City Hall της Νέας Υόρκης

Ο σταθμός City Hall είναι σταθμός του μετρό στο Κάτω Μανχάταν της Νέας Υόρκης, στις ΗΠΑ. Ανήκει στη γραμμή IRT Lexington Avenue, την οποία εξυπηρετούν οι συρμοί 4 και 5. Ο σταθμός άνοιξε το 1904 και ήταν ο νότιος τερματικός σταθμός της πρώτης γραμμής του μετρό της Νέας Υόρκης. Ξεχωρίζει για την αρχιτεκτονική και ιστορική του σημασία. Έχει όμορφα πλακίδια, ορειχάλκινους πολυελαίους, φεγγίτες και ένα μεγάλο βιτρό που απεικονίζει το έμβλημα της πόλης.

Ο σταθμός City Hall σχεδιάστηκε για να αναδείξει την ομορφιά και το μεγαλείο του νέου μετρό και προοριζόταν να γίνει η βιτρίνα της πόλης. Ωστόσο, λόγω της καμπυλότητας των γραμμών, οι συρμοί δεν μπορούσαν να περνούν με ασφάλεια από τον σταθμό με υψηλή ταχύτητα. Έτσι, ο σταθμός έπαψε να λειτουργεί το 1945.

Σήμερα είναι ανοιχτός μόνο για επίσημες ξεναγήσεις και δεν είναι προσβάσιμος στο ευρύ κοινό. Παρότι είναι κλειστός για το κοινό, ο σταθμός θεωρείται ένα κρυμμένο διαμάντι του μετρό. Είναι γνωστός για τις περίτεχνες αρχιτεκτονικές του λεπτομέρειες. Το New York Transit Museum οργανώνει συχνά ξεναγήσεις στον σταθμό, μια δημοφιλή ευκαιρία να δει κανείς την ομορφιά αυτού του κλειστού σταθμού.

Πηγή

Τότε: 1902

Τώρα: 2015

Queen Victoria Building, Σίδνεϊ, Αυστραλία

Το Queen Victoria Building (QVB) είναι ένα διατηρητέο κτίριο των τελών του δέκατου ένατου αιώνα στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας. Ο αρχιτέκτονας Τζορτζ ΜακΡέι σχεδίασε το κτίριο από το 1893 έως το 1898, την εποχή της βασιλείας της βασίλισσας Βικτώριας, από την οποία πήρε το όνομά του. Το QVB βρίσκεται στην καρδιά της κεντρικής επιχειρηματικής περιοχής της πόλης, στη γωνία των οδών George Street και Market Street. Είναι δείγμα του αρχιτεκτονικού ρυθμού «αμερικανικό ρομανικό». Ξεχωρίζει για το μεγαλείο και τις περίτεχνες λεπτομέρειές του. Το κτίριο κοσμείται με πλούσια αρχιτεκτονικά στοιχεία, όπως μαρμάρινα δάπεδα, βιτρό, έναν επιβλητικό κεντρικό τρούλο και μια περίτεχνη κεντρική σκάλα.

Το QVB χτίστηκε αρχικά ως αγορά και εμπορικό κέντρο. Με τα χρόνια, όμως, χρησιμοποιήθηκε για διάφορους σκοπούς, μεταξύ άλλων για κυβερνητικά γραφεία και ως βιβλιοθήκη. Τη δεκαετία του 1980 το κτίριο ανακαινίστηκε, αποκαταστάθηκε στην αρχική βικτοριανή του λάμψη και μετατράπηκε σε εμπορικό κέντρο. Σήμερα το QVB είναι δημοφιλής τουριστικός προορισμός και εμπορικό κέντρο με περισσότερα από 180 εξειδικευμένα καταστήματα για μόδα, κοσμήματα και είδη σπιτιού. Έχει επίσης πολλά καφέ και εστιατόρια, καθώς και μια όμορφη ταράτσα με πανοραμική θέα στην πόλη. Το κτίριο είναι γνωστό και για τις εκδηλώσεις και τα πολιτιστικά προγράμματα που φιλοξενεί όλο τον χρόνο. Το QVB είναι εγγεγραμμένο στο Μητρώο της Εθνικής Κληρονομιάς (Register of the National Estate). Είναι ένα από τα σημαντικότερα ιστορικά κτίρια του Σίδνεϊ και προσελκύει τόσο ντόπιους όσο και επισκέπτες.

Πηγή

Τότε: 22 Ιανουαρίου 1920

Τώρα: 2017

Γέφυρα του Γουέστμινστερ, Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο

Η γέφυρα του Γουέστμινστερ είναι οδική γέφυρα πάνω από τον ποταμό Τάμεση στο Λονδίνο, στο Ηνωμένο Βασίλειο, και συνδέει τις περιοχές Λάμπεθ και Γουέστμινστερ. Η σημερινή γέφυρα, η έβδομη που χτίστηκε στο σημείο, ολοκληρώθηκε το 1862 και είναι από χυτοσίδηρο. Η πρώτη γέφυρα στο σημείο, μια ξύλινη πεζογέφυρα, χτίστηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1750. Αντικαταστάθηκε από μια νέα ξύλινη γέφυρα το 1757, η οποία με τη σειρά της αντικαταστάθηκε από πέτρινη γέφυρα το 1817.

Αυτή τη γέφυρα τη σχεδίασε ο αρχιτέκτονας Τζον Ρένι, και ήταν η πρώτη γέφυρα στον Τάμεση που χτίστηκε από πέτρα. Η γέφυρα έγινε πολυσύχναστη οδική αρτηρία και διαπλατύνθηκε το 1862 με την κατασκευή της σημερινής γέφυρας. Η γέφυρα του Γουέστμινστερ έχει παίξει σημαντικό ρόλο στην ιστορία του Λονδίνου. Τον 19ο αιώνα ήταν αγαπημένο σημείο ζωγράφων και καλλιτεχνών, που τους τραβούσε η θέα από τη γέφυρα προς το Κοινοβούλιο και το Μπιγκ Μπεν. Ήταν επίσης συχνό σημείο αυτοκτονιών, και τον 20ο αιώνα τοποθετήθηκαν αρκετά εμπόδια για την πρόληψή τους. Κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο η γέφυρα υπέστη σοβαρές ζημιές από βομβαρδισμούς. Επισκευάστηκε και άνοιξε ξανά στην κυκλοφορία το 1945.

Τον 21ο αιώνα η γέφυρα ανακαινίστηκε εκτεταμένα, με βελτιωμένη ασφάλεια και προσβασιμότητα, ώστε να εξυπηρετεί τον αυξανόμενο αριθμό τουριστών που επισκέπτονται το Λονδίνο. Σήμερα η γέφυρα του Γουέστμινστερ θεωρείται εμβληματικό κομμάτι του ορίζοντα του Λονδίνου και ένα μέρος που κάθε επισκέπτης πρέπει να δει. Προσφέρει υπέροχη θέα σε διάσημα αξιοθέατα του Λονδίνου, όπως το Κοινοβούλιο και το London Eye. Πολλοί απολαμβάνουν να τη διασχίζουν με τα πόδια ή με ποδήλατο για να χαρούν τις εικόνες και τους ήχους του Τάμεση.

Πηγή

Τότε: 1896

Τώρα: 2015

Το Ράιχσταγκ, Βερολίνο, Γερμανία

Το κτίριο του Ράιχσταγκ είναι ιστορικό κτίριο στο Βερολίνο της Γερμανίας, που ολοκληρώθηκε το 1894. Το σχεδίασε ο αρχιτέκτονας Πάουλ Βάλοτ. Στην κορυφή του είχε έναν μεγάλο γυάλινο θόλο, που συμβόλιζε τη διαφάνεια και τη λογοδοσία της κυβέρνησης. Το Ράιχσταγκ ήταν η έδρα του γερμανικού κοινοβουλίου έως το 1933, όταν υπέστη σοβαρές ζημιές από πυρκαγιά για την οποία κατηγορήθηκε το Κομμουνιστικό Κόμμα. Η πυρκαγιά χρησιμοποιήθηκε αργότερα από τους Ναζί ως πρόσχημα για να καταλάβουν την εξουσία.

Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο το κτίριο έμεινε ερειπωμένο και ξαναχτίστηκε τη δεκαετία του 1990, μετά την πτώση του Τείχους του Βερολίνου και την επανένωση της Γερμανίας. Για την ανοικοδόμηση του Ράιχσταγκ επιλέχθηκε ο αρχιτέκτονας σερ Νόρμαν Φόστερ. Το σχέδιό του περιλάμβανε έναν νέο γυάλινο θόλο που συμβολίζει τη διαφάνεια και την ανοιχτότητα της δημοκρατικής κυβέρνησης της επανενωμένης Γερμανίας. Το κτίριο άνοιξε ξανά επίσημα το 1999 και έγινε και πάλι η έδρα του γερμανικού κοινοβουλίου, της Ομοσπονδιακής Βουλής (Bundestag). Το Ράιχσταγκ έχει γίνει σύμβολο της γερμανικής δημοκρατίας. Έχει σημαντικό ρόλο ως πολιτικό και αρχιτεκτονικό ορόσημο. Διαθέτει επίσης ταράτσα με θέα στο Βερολίνο, που είναι δημοφιλές τουριστικό σημείο.

Πηγή

Τότε: 1945

Τώρα: 2017

Το υπερωκεάνιο SS America

Το SS America κατασκευάστηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1940 ως υπερωκεάνιο για τις διατλαντικές επιβατικές γραμμές. Το εκμεταλλευόταν η United States Lines. Το πλοίο είχε σχεδιαστεί για περίπου 1,200 επιβάτες και 900 μέλη πληρώματος. Στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο υπηρέτησε ως οπλιταγωγό με το όνομα USS West Point (AP-23) και έκανε πάνω από 20 διαπλεύσεις του Ατλαντικού. Μετά τον πόλεμο επέστρεψε στην εμπορική χρήση και ταξίδευε μεταξύ Νέας Υόρκης και Ευρώπης έως το 1964.

Μετά από αρκετές αλλαγές ιδιοκτησίας, το πλοίο πουλήθηκε για διάλυση το 1993. Ρυμουλκήθηκε στο Αλχεθίρας της Ισπανίας για να διαλυθεί, αλλά λόγω οικονομικών προβλημάτων και μιας πυρκαγιάς προσάραξε και εγκαταλείφθηκε στο λιμάνι. Το SS America ξεχώριζε για τους πολυτελείς χώρους διαμονής του, την εσωτερική διακόσμηση σε στυλ αρ ντεκό και τη φήμη του ως «πλωτό παλάτι».

Πηγή

Τότε: 1 Μαρτίου 1954

Τώρα: Ιούλιος 2014